Dr hab. Konrad J. Kossacki 
Uniwersytet Warszawski, Instytut Geofizyki
Zakład Fizyki Litosfery

Tematyka badawcza

Ewolucja komet  - symulacje numeryczne zmian struktury jąder komet, 
laboratoryjne badania właściwości analogów kometarnych
Ewolucja lodowych księżyców -  symulacje numeryczne
Zachowanie lodu na Marsie   - symulacje numeryczne kondensacji i sublimacji 
lodu powierzchniowego i gruntowego, oraz analiza możliwości 
topnienia lodu powierzchniowego 
Ewolucja klimatu Ziemi - symulacje numeryczne zmian klimatycznych  
w skali czasu setek milionów lat 

Współpraca naukowa
Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk
Potsdam Institute for Climate Impact Research, Potsdam, Niemcy
Max-Planck-Inst. for Solar System Research, Niemcy 

Projekty badawcze
Atmosphere - Surface Vapour Exchange and Ices in the Martian Polar Regions - 
realizowany we współpracy z Max-Planck-Inst. for Solar System Research
Wpływ własności lodu na rzeźbę małych ciał w Układzie Słonecznym 
                                  

Ewolucja komet

Właściwości fizyczne różnych rodzajów lodu mają kluczowy wpływ na ewolucję wielu ciał kosmicznych, w szczególności aktywnych komet, w których połowę masy stanowi lód wodny.
Moje badania dotyczą wpływu ewolucji silnie porowatego lodu, głównie procesu zlepiania się ziaren lodu, na przebieg procesów makroskalowych, w tym powstawania na powierzchni jądra komety stwardniałej skorupy. Symulacje numeryczne wskazują, że nawet niewielkie zaburzenia ruchu komety na skutek zbliżenia do Jowisza mogą w zasadniczy sposób zmienić grubość i zwięzłość powierzchniowej warstwy jądra, utwardzonej ale zubożonej w bardziej lotne składniki. Zmiany orbity, jak również orientacji osi rotacji komety mają wpływ także na ewolucję głębszej części jądra, w tym na ewentualny proces krystalizacji amorficznego lodu wodnego.



Ewolucja lodu na Marsie

Obecność i własności lodu wodnego w gruncie Marsa mają istotny wpływ na szereg procesów nachodzących na powierzchni, w tym na powstawanie w okresie zimowym pokrywy lodowej z dwutlenku węgla i pary wodnej zawartych w atmosferze, a także na ich wiosenną sublimację i ewentualnie topnienie lodu wodnego.
Jeżeli w gruncie jest dużo lodu, sezonowy lód powierzchniowy widoczny na zdjęciach satelitarnych znika wcześniej niż wtedy gdy lodu gruntowego jest mało. Podobny wpływ ma zawartość lodu w gruncie na długość zalegania sezonowego lodu w rozpadlinach. Efekt znikania lodu zgromadzonego w rozpadlinach daje się zaobserwować nie tylko na wysokiej rozdzielczości zdjęciach w świetle widzialnym, ale także na profilach sezonowych zmian regionalnie uśrednionej temperatury powierzchni.
Jest powszechnie przyjmowane, że woda był na Marsie w fazie ciekłej w geologicznie niedawnej przeszłości. Istnieje też hipotetyczna możliwość, że lokalnie w sprzyjających warunkach śladowe ilości wilgoci pojawiają się na Marsie także obecnie. Może się to zdarzyć jeżeli sezonowy lód wodny utrzyma się odpowiednio długo w miejscu o odpowiednim nasłonecznienu. Wówczas jeśli ciśnienie atmosferyczne jest wyższe niz od ciśnienia odpowiadającego punktowi potrójnemu wody, resztki lodu mogą ulec stopieniu.