-
Projekt pomiarowy finansowany przez National Science Foundation USA.
-
Kierownik projektu (ang. principal investigator)
oraz:
-
Prof. Steve Krueger – University of Utah, Salt Lake City, USA.
-
Prof. Szymon Malinowski – Uniwersytet Warszawski.
-
Dr Patrick Chuang – University of California, Santa Cruz, USA.
-
Dr Shaouping Wang – naval Research Laboratory, Monterey, USA.
-
Miejsce:
-
Termin:
-
Samolot:
-
Cel projektu:
-
Badanie procesów fizycznych w górnej części chmur
Stratocumulus.
Chmury Stratocumulus pokrywają znaczne połacie Ziemi, szczególnie
nad oceanami i przez to odgrywają ważną rolę w procesach
klimatycznych. Na ogół temperatura wierzchołkowej warstwy
Stratocumulusa nie różni się znacznie od temperatury
powierzchni morza pod nią. Fakt, że odbijają światło
słoneczne powoduje, że mniej energii dociera do powierzchni
oceanu.
Zdolność do odbijania promieniowania słonecznego przez chmury
Stratocumulus zależy od rozmiarów i koncentracji kropelek
wody w wierzchołkowej części chmury, a czas życia, procesy
opadowe, struktura, zależą w dużej mierze od procesów
fizycznych na górnej granicy tych chmur.
W ramach obecnego eksperymentu będziemy szczegółowo badać
te procesy, wykorzystując do tego całą gamę przyrządów,
które udało nam się zgromadzić na pokładzie.
-
Najważniejsze przyrządy:
-
komplet przyrządów nawigacyjnych, pozwalający określać
też parametry wiatru (prędkość i kierunek oraz ruchy pionowe
powietrza);
-
przyrządy do pomiaru podstawowych parametrów
meteorologicznych: ciśnienia, temperatury, wilgotności;
-
przyrządy do pomiarów mikrofizycznych: widma wielkości i
koncentracji kropelek chmurowych i opadowych, zawartość wody
chmurowej;
-
przyrządy do pomiarów strumieni promieniowania słonecznego
i podczerwonego;
-
przyrządy do pomiaru rozmiarów, składu chemicznego i
własności higroskopijnych aerozolu atmosferycznego;
-
szybkie i bardzo szybkie (rozdzielczość przestrzenna 50 cm i
mniej, do 5mm) fluktuacji;
-
przyrządy do pomiaru
ruchu powietrza (turbulencja), wilgotności i wodności oraz
temperatury w chmurach, umieszczone blisko siebie na dziobie
samolotu.
-
Ekipa polska:
-
Cala ekipa.
Bezpośrednio przy pomiarach pracuje 8 osób z zaplecza
technicznego CIRPAS (piloci, mechanicy, elektronicy) oraz 6 grup
naukowców z różnych jednostek odpowiedzialnych za
przyrządy, grupa meteorologii
satelitarnej i grupa modelowania numerycznego z Naval Research
Laboratory, która dostarcza precyzyjnych prognoz i obrazów
satelitarnych.
-
Zdjęcia:
-
– Wojtek w laboratorium w hangarze pracuje przy termometrze UFT.
-
– Hangar -siedziba CIRPAS z zewnątrz – nic ciekawego :)
-
, , -Przyroda w okolicy
-
– Greg, mechanik z CIRPAS sprawdza zamocowanie termometru
UFT.
-
– Zestaw przyrządów mikrofizycznych pod skrzydłem.
-
– Praca przy czujnikach turbulencji zainstalowanych w kopule dziobowej.
Czarna długa rura wystająca do przodu – chwyt powietrza do przyrządów
mierzących własności aerozolu.
-
– Bagażnik dziobowy z aparatura pomiarową.
-
– Djamal Khelif z University of California, Irvine, przy
aparaturze, za którą odpowiada.
-
– Bagażnik dziobowy – aparatura w stanie gotowości tuż
przed odlotem.
-
– Drugi pilot zamyka bagażnik, wokół nosa samolotu
widać czujniki przyrządów.
-
– Ultraszybki termometr UFT, szybki miernik wodności PVM
oraz eksperymentalny czujnik wilgotności tuż przed startem.
-
– silniki w ruch!. Na pokładzie 2 pilotów i 2
naukowców. Więcej samolot nie udźwignie, tak jest
załadowany aparaturą... W zbiornikach paliwo na 5 godzin lotu nad
oceanem.
-
– samolot w chmurach, które widać nad oceanem z okna
domu, w którym mieszkamy.
-
– A to ten domek – na wzgórzu nad Monterey.
|